- "Wstajemy, wstajemy, wwstajemy, WWWWWWstajemy król Julian krzyczy swoim telefonicznym głosem - a nastawiła najgłośniejszy sygnał. No cóż pora wstać, chociaż położyła się bardzo późno - robiła na szydełku bardzo długie fioletowe uszy dla tajemniczego i bardzo radosnego stwora.Na poddaszu w pracowni na stole roboczym rozłożone były różne fioletowe części ciała radosnego jegomościa. Trzeba poskładać wszystkie części do siebie jak jakąś układankę dla 6 latka - uszy do głowy, głowa do ...... ;) ( żarciki się trzymają) ogon i te wspaniałe okulary. Ojojoj a twarz, przecież to najważniejsza część osobowości - tylko jedna część od twarzy jest ważniejsza SERDUCHO, tak właśnie serce sprawia, że to coś, ten stworek staje się postacią, a serce dostają wszystkie stwory w trakcie tworzenia, bo to jest jej serduch, robi to z sercem i serce raduje się z minuty na minutę. Każda chwila jest ważna w tworzeniu i jeśli nie ma ochoty to nie szyje, nie szydełkuje, nie klei - tak po prostu brak weny. Fajnie jest sobie poopowiadać, ale czas do pracy. No to wypychamy, szyjemy, twarz, radosna twarz fioletowego stwora - oczy, uśmiech, nos i myśl, że robiony jest dla Mikusia. Myśli biegają po głowie, czy jest podobny, czy zostanie rozpoznany, czy zostanie zaakceptowany. Poskładane, pozszywane i przygotowany do odlotu. Nastał radosny dzień, nadeszła ta wielka chwila królik Mim-Mim jedzie do swojego przyjaciela. Chłopiec bardzo lubi królika pewnie za jego radosny uśmiech, za jego wspaniałe przygody, za to jaki jest.
, że z chęcią przystawiła bujany fotel do pieca , dopiero teraz zalała i wypiła swoją gorącą , silnie aromatyczną herbatkę porzeczkową........ale zapach, a jaki smak ...od razu w głowie pojawiły się wspomnienia z wakacji u wujka Kajetana .........mieszkali na obrzeżach miasta , ich dom usytuowany był w połowie zbocza (to jest mniej ważne), przed domem rosła rozłożysta Magnolia - jak ona pięknie witała gości w swym obfitym kwitnieniu , od samego domu aż do ulicy głównej usytuowany był.....